Rana Islam Değirmenci (Yegâh Elif Mirzâde)
Fuzûlî’nin aşkına kandım o berrak
“Su”da
Nebî’nin tek hâhişi beni vurdu “Yuhuda”
Dünya âleme misâl gönüller var
burada
Menle bir Ata’n, cansın, menim
Azerbaycan’ım
Dostum senin bağrında diller aynı ezgidir
Bakışlar birce yöne bizi saran
sevgidir
Arzumuz birlik yanar davamız öz bilgidir
Menle bir Ata’n, cansın, menim
Azerbaycan’ım
O Rahmetle ıslandık tek bir dilden
beslendik
Sarıldık
bir tarihe ufukta kenetlendik
Ruhlarımız
toydaydı gelin gibi süslendik
Menle bir atan, cansın, menim
Azerbaycan’ım
Tar sesine âşığım yâr sesine özlemim
Nâr ile yandı özüm vuslatı hiç bilmedim
Hâr içinde bülbülüm efkârlıysan
gülmedim
Menle bir atan, cansın,
menim Azerbaycan’ım
Tarın dillerde nağme hâr’da
yüreğim yane
Baharın
bin bir renkte nârın sığmaz cihane
Helâl olsun deyerem sana canın verene
Menle bir atan cansın, menim
Azerbaycan’ım
Seherlerde yeşeren dost yürekler
tanırdım
Basmasam “torpağına” kardeşleri çağırdım
“İçimde
saklı mahnım” yollarına bahırdım
Menle bir atan cansın,
menim Azerbaycan’ım
Kardeşliğe örneğiz hiç ayrılık bilmeyiz
Uzaklarda olsak da rüzgârımız
dinleriz
Mene öyle gelir ki canlılığı
ünleriz
Menle bir atan cansın, menim
Azerbaycan’ım
Anadolu’da şu can seni görmek diledi
Yuhuda görmediyse hep dilinle
söyledi
Azerbaycan, can seni candan özge
bilmedi
Menle bir atan cansın, canım
Azerbaycan’ım
Senin semâlarında “ulduz” şâirler parlar
Şâirlerin hamısı gürüldeyen
pınarlar
Hakikat pınarınla canlanan Mirzâde var
Menle bir atan Can’sın, Canım
Azerbaycan’ım
23.07. 2013 Ankara
